Λογοθεραπεία

" Όρια " = σωσίβιο για παιδιά και ενήλικες! Γράφει η Χατζησταματίου Χριστίνα,  Λογοθεραπεύτρια. "Το παιδί μου δεν ακούει, έχει ανάρμοστη συμπεριφορά, δεν διαβάζει, δεν τακτοποιεί το δωμάτιο του, αντιδρά σε οτιδήποτε του πω, δε τρώει, δεν κοιμάται στην ώρα του, δεν έχει πρόγραμμα, δεν ακούει τη δασκάλα του, δεν, δεν ,δεν, κλπ." Αγαπητοί μου γονείς και κηδεμόνες, Θα σας μιλήσω και θα σας ενημερώσω από λογοθεραπευτική σκοπιά πάντα, με βάση την εμπειρία μου στο χώρο, μέσα από συμπεράσματα συζητήσεων με συναδέλφους, καθώς και τη σχετική βιβλιογραφία που αναφέρω στο τέλος του άρθρου. Οι τυπικοί και άτυποι κανόνες είναι άπειροι για να τους κατανοήσει ένα παιδί και πόσο μάλλον να μπορέσει να τους ακολουθήσει. Όμως ένα παιδί που δεν ακολουθεί κανόνες, είναι ένας άνθρωπος χωρίς ψυχική ηρεμία, χωρίς σταθερότητα, χωρίς ασφάλεια. Έτσι λοιπόν θέτοντας όρια, δίνουμε μια κατευθυντήρια γραμμή για ανάπτυξη εμπιστοσύνης, προστασίας, σεβασμού, προσοχής και όχι μόνο, μ...

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗ "Πρώτη συνεδρία και το παιδί δεν ξεκολλάει από τον κηδεμόνα του, είναι γαντζωμένο επάνω του και κλαίει, αναμένοντας την φυγή από το χώρο θεραπείας.  Δεύτερη, ο θεραπευτής εντάσσει στο θεραπευτικό πλαίσιο τον κηδεμόνα και το παιδί, έτσι ώστε να νιώσει ασφάλεια και να ρίξει μια ματιά στο χώρο.  Τρίτη, το παιδί αποχωρίζεται με δυσκολία τον κηδεμόνα και εισέρχεται στο χώρο συνεδρίας, καθώς ο θεραπευτής  βρίσκει  τρόπο να το προσεγγίσει και να ελαττώσει την παραπάνω συμπεριφορά, αλλά εκείνο  δυσκολεύεται να αλληλεπιδράσει και να ανταποκριθεί.  Και οι συνεδρίες προχωράνε και εξελίσσονται μηχανικά και θεραπευτικά, αγγίζοντας μόνο το κομμάτι που αφορά στο λόγο και την ομιλία του παιδιού." Όμως πόσο λειτουργική είναι  όλη αυτή η αντιμετώπιση; schoolanxietyrectangle Εκείνα τα μικρά ζιζάνια που υπάρχουν στη ζωή μας έχουν ανάγκη να τα καταλάβουμε και να αλληλεπιδράσουν μαζί μας πρόθυμα. Π...

Για τους μικρούς μας φίλους με πολύ αγάπη.. Και να θυμάστε: 1) τα παιδιά μπορούν να παίξουν χαρούμενα και δημιουργικά όταν δεν «πνίγονται» από παιχνίδια. 2) Τα λιγότερα παιχνίδια ‘αναγκάζουν’ τα παιδιά να γίνουν επινοητικά, επιλύοντας προβλήματα μόνο με τα ‘υλικά’ που έχουν στα χέρια τους..